Het is nu 29 feb 2020, 11:09

Alle tijden zijn GMT + 1 uur [ Zomertijd ]




 Pagina 1 van 1 [ 19 berichten ] 
Auteur Bericht
 Berichttitel: Prijzen en/of complimentjes geven not done?
BerichtGeplaatst: 22 dec 2018, 12:39 
Volwassene

Geregistreerd: 21 dec 2018, 22:48
Berichten: 3
Dag mama’s :)
Zomaar eens een vraagje aan jullie. Het is totaal niet mijn bedoeling om een discussie los te maken. Misschien dat ik het niet helemaal goed omschrijf.
Nou ben ik me wat aan het inlezen over hb en las ik iets van dat je met het prijzen en complimenteren voorzichtig moet
zijn en ze vooral zelf dingen moet laten proberen? Aan laten modderen. En dat als ze een foutje (in hun ogen) dat dat niet erg is. Maar hoe leg je dat dan uit aan een eenjarige? Ik vind het hb best een beetje ingewikkeld onderwerp. Want waar doe je goed aan?


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Prijzen en/of complimentjes geven not done?
BerichtGeplaatst: 22 dec 2018, 13:41 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 12 jul 2018, 16:59
Berichten: 161
Ik heb er bij mijn drie dochters nooit bij stilgestaan hoor, zeker niet op die leeftijd.. Pas toen ze echt wat ouder werden ben ik gaan proberen me meer te focussen op 'het proces' in plaats van het resultaat. Zodat je zeg maar niet altijd en eeuwig vervalt in:'Wat een mooie tekening' of 'Wat heb je dat goed gedaan'.



_________________
Trotste moeder van drie dochters! F. (09-2007: dyslexie, pv-kloof, groep 8 ), E. (03-2011: stille wijsneus, groep 5) en D. (01-2013: grapjas, groep 3)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Prijzen en/of complimentjes geven not done?
BerichtGeplaatst: 22 dec 2018, 13:42 
Volwassene

Geregistreerd: 04 maart 2010, 15:37
Berichten: 1182
Ik vind het een hele goede vraag, waar ik best wat over wil zeggen.

Mijn persoonlijke idee hierover is, dat in het algemeen hele jonge kinderen nog niet erg gebaat zijn met wat (in onze ogen) goed of fout is. Er is een hele makkelijke vuistregel die ik heb geleerd van mensen die werken vanuit de Reggio Emilia benadering: als een jong kind uit zichzelf gefocust bezig is, is er vrijwel altijd sprake van kwaliteit. Het kan dan over van alles gaan: spelen met intensiteit, dingen maken, schrijven, kleuren etc. Het is in zo'n geval niet nodig om te prijzen of te complimenteren, want het kind doet dit uit zichzelf. Het proces is belangrijker dan het resultaat. Teveel prijzen (wat knap dat jij dat al kan) kan dit proces verstoren - het kind wordt zich bewust van het feit dat het misschien ook dingen niet goed kunnen zijn. Wat je wel kan doen is er in meegaan, meespelen, belangstelling tonen, vragen stellen, nieuw (speel)materiaal aanbieden als je denkt dat het kind daar aan toe is, etc.
Wij hadden bijvoorbeeld een piano staan, en onze kinderen (en ook sommige kinderen die op bezoek kwamen) waren daardoor gefascineerd. Een piano is een prachtig instrument, en zolang een kind daar uitzichzelf onderzoekend mee bezig is, hoef je (nog) helemaal niet een liedje te gaan aanleren. Ik ging wel vaak lekker meedoen.

Nu is het probleem met HB kinderen, dat die zich vaak al op heel jonge leeftijd bewust zijn van de (volwassen) wereld. Hun natuurlijke ontwikkelingsproces kan dan verstoord raken. Als voorbeeld, mijn zoon was op vrij jonge leeftijd bezig met tekenen maar realiseerde zich dat zijn afbeelding (2d) niet overeenkwam met de werkelijkheid (3D). Hij deed een uiterste poging om een perspectief tekening van een stoel te maken, wat mislukte. Daarna besloot hij om maar helemaal niet meer te tekenen. Dit duurde jaren! Als hij een tekenopdracht kreeg (op school) tekende hij onveranderlijk altijd hetzelfde (een standaard huistekening). Het jammere hiervan was dat hij daardoor ook in zijn motorische ontwikkeling werd belemmerd, hij kreeg niet de oefening die andere kinderen als vanzelf opdoen wanneer ze tekenen.
Andere voorbeelden zijn kinderen die niet willen schrijven omdat het er niet zo mooi uitziet als wanneer Mamma of Pappa schrijft. Of omdat ze zich (te vroeg al) realiseren dat de spelling niet goed is.
Deze kinderen vinden dus zelf dat wat ze doen niet klopt (terwijl wat ze doen natuurlijk voor hun ontwikkelingsstadium prima is of zelfs nog daarop voorloopt).

Het is best lastig om hiermee om te gaan. In elk geval helpt ook hier prijzen en complimenteren niet echt, want het kind vind zichzelf falen en als jij dan zegt dat het prachtig is, dan klopt dat niet met elkaar.

Op dit forum lees je vaak de theorie dat HB kinderen in de problemen komen (faalangst of perfectionisme ontwikkelen) doordat heel veel dingen vanzelf gaan en ze daardoor niet leren om ergens moeite voor te moeten doen. Ik weet het niet, misschien dat dat wel opgaat voor de schoolse dingen.
Maar ik denk eerder dat die ideale ontwikkeling van heel jonge kinderen verstoord kan raken doordat ze al zo vroeg beseffen dat hun uitingen niet kloppen met die van de volwassen wereld. Het vraagt heel veel beleid om hiermee om te gaan.

Wat ik bij mijn kinderen heb geprobeerd, is ze te laten zien dat er heel veel verschillende manieren zijn om iets te doen. Bijvoorbeeld door vaak met ze naar een museum te gaan, ook moderne kunst. Er zijn wel honderd manieren om een stoel te tekenen, in 2-d of 3d. Als ze iets heel graag willen kunnen wat jij al kan (ze willen bijvoorbeeld een specifiek liedje spelen op de piano) en ze raken gefrustreerd, kan je uitleggen dat het helpt om iets heel vaak te doen. Dat jij al heel oud bent en al heel veel piano hebt gespeeld. En dat je het daardoor steeds beter leert. (en je kan ze op muziekles laten gaan, bij een fijne geduldige docent).
Het hangt natuurlijk van het kind af op welke leeftijd en op welke manier je dit kan uitleggen. En mijn ervaring is dat je het steeds opnieuw moet blijven uitleggen.

Bij heel jonge kinderen zou ik vooral kijken naar de dingen die ze zelf met plezier doen. Nadruk leggen op activiteiten die je samen met hun kan doen en die plezier geven. Veel naar buiten, in de natuur, naar een museum, bewegen en plezier maken.

Hier op het forum kan je met de zoekfunctie ook heel veel lezen over de mindset theorie (Carol Dweck). In het kort stelt die dat kinderen (maar ook volwassenen) een fixed mindset kunnen ontwikkelen doordat ze complimenten krijgen voor iets wat ze geen moeite kost. Ze denken daardoor dat je iets kan (vanzelf), of niet, en ontwikkelen daardoor niet het vertrouwen dat je iets kan leren door te oefenen. Het zou beter zijn om te complimenteren op het proces in plaats van op het resultaat.

Ik denk zelf dat hele jonge kinderen meer gebaat zijn met waardering, warmte, aandacht dan met prijzen en complimenteren. Want complimentjes maken dat ze iets voor jou willen gaan doen, wat ten koste kan gaan van de intrinsieke motivatie. Maar zoals gezegd, dat is mijn persoonlijke mening.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Prijzen en/of complimentjes geven not done?
BerichtGeplaatst: 22 dec 2018, 14:24 
­
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 27 sep 2010, 10:48
Berichten: 3983
Helemaal eens met Pietel.

Ik zou me trouwens echt nog niet druk maken over wat je precies tegen een dreumes of peuter zegt, je enthousiasme en warmte zeggen veel meer dan welke taal ook. :D
Ook bij een compliment voelt een kind prima aan wat de intentie is, als jij helemaal meegaat in de prestatie of het spel voelt je kind eerder je gevoel erbij, dan dat de woorden zoveel zeggen. En ik denk dat dit altijd zo blijft.



_________________
“Concerning matter, we have been all wrong. What we have called matter is energy, whose vibration has been so lowered as to be perceptible to the senses. There is no matter.” Albert Einstein
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Prijzen en/of complimentjes geven not done?
BerichtGeplaatst: 22 dec 2018, 15:29 
Volwassene

Geregistreerd: 04 maart 2010, 15:37
Berichten: 1182
Mooie aanvulling Sjuut!


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Prijzen en/of complimentjes geven not done?
BerichtGeplaatst: 22 dec 2018, 15:59 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 12 apr 2011, 16:35
Berichten: 2228
Woonplaats: Den Haag
Belangrijk is het verschil tussen bemoedigen en prijzen, Marieke van der Zee/Buro Mare schrijft hierover en in haar trainingen staat dit ook onder meer centraal.

http://www.helpmijnkindishoogbegaafd.nl/tag/bemoedigen/



_________________
ECHA-specialist hoogbegaafdheid en Psycholoog NIP
http://www.sachageerlings.nl
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Prijzen en/of complimentjes geven not done?
BerichtGeplaatst: 22 dec 2018, 16:26 
Volwassene

Geregistreerd: 27 aug 2018, 11:55
Berichten: 35
Wij zijn er momenteel erg alert op bij dochter van bijna 3. Ze kan al zoveel en wij zijn daar natuurlijk van onder de indruk, maar voor haar is het 'gewoon'. Voor de meeste zaken hoeft ze niet heel erg haar best te doen, dus dan maken we meer opmerkingen tav het proces. En gebruiken we woorden als wat fijn, dank je wel of we vragen wat ze heeft getekend/gebouwd etc. Dus proberen inderdaad zoveel mogelijk het woord 'goed' (en vergelijkbaar) te vermijden. Als we zien dat iets haar wél een inspanning kost, waarvoor ze moeite doet (ook al is het resultaat misschien niet 'goed') geven we wel degelijk complimentjes. Juist om haar aan te moedigen. We hebben nu al te maken idd met tekeningen waar ze teleurgesteld over is omdat het er nog niet uitkomt zoals het in haar hoofd zit of zoals de tekening in een boek. Wel lastig om hier consequent in te zijn overigens!


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Prijzen en/of complimentjes geven not done?
BerichtGeplaatst: 22 dec 2018, 16:49 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 12 apr 2011, 16:35
Berichten: 2228
Woonplaats: Den Haag
Citaat:
Maar ik denk eerder dat die ideale ontwikkeling van heel jonge kinderen verstoord kan raken doordat ze al zo vroeg beseffen dat hun uitingen niet kloppen met die van de volwassen wereld.


Even in reactie op dit stukje van Pietel:

Uit literatuur blijkt dat er bij een vorm van faalangst sprake is van het stellen van faalvermijdende doelen: dan wordt actief nagestreefd dingen te doen met kleine kans op falen. En dat kan te maken hebben met de angst niet te voldoen aan de normen van anderen. Dat kan iets zijn dat een persoon zelf zo bedenkt, los van of de omgeving inderdaad die normen heeft. Maar het is wel zo dat die persoon waarschijnlijk wel heeft geleerd hoe belangrijk dat oordeel van anderen is, bijvoorbeeld doordat er veel goedgekeurd of juist veel afgekeurd is (of beide), en dat die persoon dit oordeel heeft gekoppeld aan zijn of haar gevoel van 'er mogen zijn': "Ik ben goed als anderen mij waarderen" kan dan zo een overtuiging worden die vervolgens leidt tot faalvermijdend gedrag.

Bij het benadrukken van jouw oordeel kun je dit soort processen dus onbedoeld in de hand werken. Terwijl die misschien zelfs bedoeld waren om een kind een goed gevoel over zichzelf of zijn/haar prestaties te geven.

Bij prijzen zit je snel op het spoor van jouw oordeel. Het is wenselijk om vooral de beleving van het kind centraal te stellen.

Inderdaad kan iets wat Pietel aangeeft daarom heel ongelukkig uitpakken, bijvoorbeeld als kind eigen tekening flut vindt en jij zegt: "Nee joh, die is juist hartstikke mooi!" hoe goed bedoeld ook, daarmee erken je niet het gevoel dat het kind zelf heeft en kan je juist jouw oordeel onbedoeld belangrijker maken.



_________________
ECHA-specialist hoogbegaafdheid en Psycholoog NIP
http://www.sachageerlings.nl
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Prijzen en/of complimentjes geven not done?
BerichtGeplaatst: 22 dec 2018, 16:54 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 12 apr 2011, 16:35
Berichten: 2228
Woonplaats: Den Haag
Citaat:
geven we wel degelijk complimentjes.


Dit is tricky, want het kan nog steeds om jouw oordeel gaan.

En op eieren lopen en "goed" vermijden zou ik ook niet doen hoor! Als je soms spontaan roept "Wat goed!" als je bedoelt "Wat leuk voor je dat het gelukt is zoals je ook wilde!" en dit erbij ook uitstraalt., lijkt het me ook niet gelijk een verkeerde boodschap aan je kind te geven.



_________________
ECHA-specialist hoogbegaafdheid en Psycholoog NIP
http://www.sachageerlings.nl
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Prijzen en/of complimentjes geven not done?
BerichtGeplaatst: 22 dec 2018, 17:04 
Volwassene

Geregistreerd: 14 jan 2016, 13:58
Berichten: 1675
Ik geef gewoon complimentjes. Niet alles wat op internet gekwakt wordt klopt of is op je kind toepasbaaar.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Prijzen en/of complimentjes geven not done?
BerichtGeplaatst: 22 dec 2018, 17:44 
Volwassene

Geregistreerd: 04 maart 2015, 13:34
Berichten: 907
Ik denk eigenlijk totaal niet na over dit soort dingen en voed op vanuit mijn gevoel. Ik maak daar vast fouten mee, maar bepaalde inzichten vanuit de pedagogiek volgen werkt voor mij niet (ik ken ook mensen die dit juist prettig vinden werken).

Ik geef (denk ik, ik weet het niet eens echt zeker) vooral complimenten als mijn kinderen ergens hard voor gewerkt hebben. Maar ik zal ongetwijfeld ook weleens een compliment over het resultaat geven. Zo moest mijn dochter pas iets doen voor een grote menigte mensen en toen heb ik gezegd dat ik het knap vond dat ze dat zomaar deed.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Prijzen en/of complimentjes geven not done?
BerichtGeplaatst: 22 dec 2018, 18:57 
Volwassene

Geregistreerd: 04 maart 2010, 15:37
Berichten: 1182
Leuk om jullie meningen te lezen.
Ik denk dat iedereen dat in eerste instantie doet, opvoeden op gevoel en niet nadenken. Maar je gaat pas nadenken over dingen als je merkt dat bepaalde dingen die je zegt een uitwerking hebben die je niet verwacht. Of als je iets vreemds merkt, zoals dat je jonge kind plotseling stopt met tekenen. Het betekent niet direct dat jij iets fout doet, maar het kan wel maken dat je onzeker wordt, of zoekend.
Je kan je in je opvoedstijl wel laten inspireren door dingen die je leest of hoort. En soms zien andere mensen ook dingen die jijzelf niet zo goed ziet, omdat je er bovenop zit.

Karan schreef:
Ik geef (denk ik, ik weet het niet eens echt zeker) vooral complimenten als mijn kinderen ergens hard voor gewerkt hebben. Maar ik zal ongetwijfeld ook weleens een compliment over het resultaat geven. Zo moest mijn dochter pas iets doen voor een grote menigte mensen en toen heb ik gezegd dat ik het knap vond dat ze dat zomaar deed.
Dat lijkt me heel logisch. Het gaat hier, zoals Sjuut ook al schreef, over de intentie van wat je zegt. Als die uit je hart komt, dan komt je boodschap over, of je die nou verpakt als knuffel of als compliment. Daar is uiteraard niets mis mee.

Mijn eerdere reactie schreef ik als antwoord op de vraag van TS, en die ging expliciet over (hele) jonge kinderen.
Het heeft mijzelf dus enorm geïnspireerd om samen te werken met mensen die de Reggio-benadering als uitgangspunt nemen bij jonge kinderen. Ik heb daar hele mooie dingen gezien. Maar zoals Nannet al schrijft, niet alles is zomaar op iedereen van toepassing (al is die Reggio-benadering zeker niet op internet gekwakt hoor). Dus daar heb ik aan toegevoegd mijn ervaring dat het bij HB-kinderen soms nog net weer anders kan werken. En het kan een hele uitdaging zijn als ouder om je kind dan te begeleiden in die ontwikkeling.
Het is de kunst om inderdaad zoals Sacha schrijft, niet op eieren te gaan lopen en te gaan nadenken over alles wat je zegt, want dan gaat ook de flow eruit bij jou als ouder. Wat mij wel heel erg heeft geholpen is de balans iets meer te verleggen naar observeren (kijken hoe je kind iets beleeft) en iets minder direct op alles te reageren (in welke vorm dan ook) vanuit mijn eigen beleving.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Prijzen en/of complimentjes geven not done?
BerichtGeplaatst: 22 dec 2018, 19:06 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 12 apr 2011, 16:35
Berichten: 2228
Woonplaats: Den Haag
Citaat:
is de balans iets meer te verleggen naar observeren (kijken hoe je kind iets beleeft) en iets minder direct op alles te reageren (in welke vorm dan ook) vanuit mijn eigen beleving.


En dit sluit heel goed aan bij een aantal opvoedtheorieen waar in ieder geval Marieke vd Zee als HB-opvoedprofessional mee werkt.

Het gaat om oprechte verbinding, en eigen emoties (angsten, eisen, etc) staan dat in de weg.



_________________
ECHA-specialist hoogbegaafdheid en Psycholoog NIP
http://www.sachageerlings.nl
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Prijzen en/of complimentjes geven not done?
BerichtGeplaatst: 22 dec 2018, 22:06 
Volwassene

Geregistreerd: 14 jan 2016, 13:58
Berichten: 1675
Pietel schreef:
(al is die Reggio-benadering zeker niet op internet gekwakt hoor).


Dat geloof ik graag, toch neem ik het met een korrel zout,immers: Kinderen met voorsprong komen geregeld uit een kansrijk omgeving, wordt er ook gezegd op internet maar tegelijkertijd zou je ze geen complimenten mogen geven. Terwijl kinderen juist beter ontwikkelen waarin ze liefdevoller omgeving waarin ze gestimuleerd worden. Dit is mijn inziens niet bereiken zonder complimentjes. Gezien worden en complimentjes krijgen lijken mij ook een basisrecht van een kind dus geen complimentjes aait mij gewoon tegen mijn haren in. Misschien zit er in de theorie andere nuttige elementen.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Prijzen en/of complimentjes geven not done?
BerichtGeplaatst: 22 dec 2018, 22:58 
Volwassene

Geregistreerd: 21 dec 2018, 22:48
Berichten: 3
Dankjewel lieve dames voor de reacties. Ik ben echt een leek maar op het moment me wel een beetje aan het inlezen over HB. Verder volgen wij sowieso ons gevoel in de opvoeding maar het is goed om jullie tips te lezen. :D


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Prijzen en/of complimentjes geven not done?
BerichtGeplaatst: 23 dec 2018, 13:37 
Volwassene

Geregistreerd: 28 feb 2010, 23:49
Berichten: 3358
De theorie zegt niet dat je geen complimenten zou mogen geven, maar dat complimenten die gaan over het proces een gunstiger effect hebben dan complimenten die gericht zijn op het resultaat. Door positieve opmerkingen te maken over de inzet, het volhouden, het proberen, het uitzoeken hoe iets beter kan, de vriendelijke manier e.d. kun je heel goed een positief opvoedingsklimaat neerzetten. Daar hoef je niet steeds voor te roepen hoe knap en geweldig het is dat een kind iets kan.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Prijzen en/of complimentjes geven not done?
BerichtGeplaatst: 23 dec 2018, 13:40 
Volwassene

Geregistreerd: 28 feb 2010, 23:49
Berichten: 3358
Ik vond het zelf altijd onredelijk dat ik complimenten kreeg voor hoge cijfers waar ik nauwelijks moeite voor had gedaan. Het voelde onecht.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Prijzen en/of complimentjes geven not done?
BerichtGeplaatst: 23 dec 2018, 16:13 
Volwassene

Geregistreerd: 04 mei 2015, 21:32
Berichten: 374
[quote="Pietel"]
Nu is het probleem met HB kinderen, dat die zich vaak al op heel jonge leeftijd bewust zijn van de (volwassen) wereld. Hun natuurlijke ontwikkelingsproces kan dan verstoord raken. Als voorbeeld, mijn zoon was op vrij jonge leeftijd bezig met tekenen maar realiseerde zich dat zijn afbeelding (2d) niet overeenkwam met de werkelijkheid (3D). Hij deed een uiterste poging om een perspectief tekening van een stoel te maken, wat mislukte. Daarna besloot hij om maar helemaal niet meer te tekenen. Dit duurde jaren! Als hij een tekenopdracht kreeg (op school) tekende hij onveranderlijk altijd hetzelfde (een standaard huistekening). Het jammere hiervan was dat hij daardoor ook in zijn motorische ontwikkeling werd belemmerd, hij kreeg niet de oefening die andere kinderen als vanzelf opdoen wanneer ze tekenen.
Andere voorbeelden zijn kinderen die niet willen schrijven omdat het er niet zo mooi uitziet als wanneer Mamma of Pappa schrijft. Of omdat ze zich (te vroeg al) realiseren dat de spelling niet goed is.
Deze kinderen vinden dus zelf dat wat ze doen niet klopt (terwijl wat ze doen natuurlijk voor hun ontwikkelingsstadium prima is of zelfs nog daarop voorloopt).

Het is best lastig om hiermee om te gaan. In elk geval helpt ook hier prijzen en complimenteren niet echt, want het kind vind zichzelf falen en als jij dan zegt dat het prachtig is, dan klopt dat niet met elkaar.

Op dit forum lees je vaak de theorie dat HB kinderen in de problemen komen (faalangst of perfectionisme ontwikkelen) doordat heel veel dingen vanzelf gaan en ze daardoor niet leren om ergens moeite voor te moeten doen. Ik weet het niet, misschien dat dat wel opgaat voor de schoolse dingen.
Maar ik denk eerder dat die ideale ontwikkeling van heel jonge kinderen verstoord kan raken doordat ze al zo vroeg beseffen dat hun uitingen niet kloppen met die van de volwassen wereld. Het vraagt heel veel beleid om hiermee om te gaan.

Pietel, ik vind dat je interessante opmerkingen maakt.

Mijn indruk is inderdaad dat de ontwikkeling van hoogbegaafde kinderen al verstoord kan raken voordat hb-kinderen naar school gaan.

Ik merk dat bij mijn beide kinderen het perfectionisme/die faalangst wel lijkt aangeboren. Met mijn oudste, jongvolwassen kan ik daarover nu praten. Deze zoon tekende als peuter helemaal niet, ik begreep er niks van. Als moeder begon ik allerlei tekeningen te maken om hem te stimuleren. Ik had van alles in huis om mijn kind te stimuleren, maar hij gaf geen sjoege. Doordat hij niet tekende, ging ik als moeder denken dat hij achterliep, terwijl ik als baby nog dacht dat hij heel slim was. Deze zoon ging ook erg laat praten en hij ging uiteindelijk naar een ontwikkelingsklasje. Nu jaren later, we vermoeden dat hij ook waarschijnlijk hoogbegaafd is, vallen de kwartjes. Hij geeft aan over die tijd, het ging toch niet zo worden zoals hij in zijn hoofd had, dus begon hij er niet aan. Opvallend is dat ondanks dat hij dus laat ging praten als peuter, zijn passieve woordenschat ( test logopedie) twee jaar voorliep. Opvallend was dat toen hij eenmaal wel ging tekenen de kwaliteit van de tekeningen niet onderdeed voor zijn leeftijdsgenoten, hoe kan dat? Ik lees op enkele sites van hb-deskundigen dat dit laat praten in verband gebracht kan worden met perfectionisme. (Het is een Zijnskenmerk van Tessa Kieboom) Je ziet dat als eenmaal deze kinderen gaan praten het grammaticaal al redelijk perfect is.

Mijn jongste tekende ook niet. Ik heb hem ook haast nooit zien tekenen. In zijn schoolrapport bij de kleuters stond dat hij al heel gedetailleerd kon tekenen, je denkt als moeder fijn. Ergens weet je, dat wist ik als kind al, dat veel details wijst op een hogere intelligentie. (Ik zie mij nog mijn best doen op een tekening van een boom die in de citotoets zat) Ik heb er verder geen aandacht aangeven, ik heb die tekening ook nooit gezien. Omdat er problemen waren/zijn met mijn zoon, het vermoeden van hoogbegaafdheid bleef, heb ik twee jaar geleden, mijn zoon zat ondertussen al op de middelbare school, het dossier van de basisschool doorgespit. Daar vond ik waarschijnlijk die tekening waar opmerkingen over waren gemaakt. Van wat ik zag, daarvan viel ik van mijn stoel. zo goed, met zoveel details, daar had toen al aandacht aan besteed had moeten worden, thuis tekende hij niet.

Zonder die bewuste tekening ben ik op gesprek gegaan bij een hoogbegaafdheidsdeskundige (die ook veel van autisme weet) en ons probleem voorgelegd. Zij ging ons dossier door kijken, waaronder ook zijn schoolrapporten van de basisschool. Toevallig zit aan de achterkant van het schoolrapport een zelfportret, zo'n portret wat je bij ons, elk jaar in de klas zag hangen, tekeningen waar ik nog nooit aandacht aan heb besteed. Het viel haar op dat sommige tekeningen vol details zaten, meer dan de leeftijd gewoon was, op andere tekeningen is dat niet of veel minder. Een snelle analyse van mij levert op als hij redelijk in zijn vel zat, bij een leerkracht die hem zag, het talent naar voren komt. Alleen op basis van die tekeningen zag de hb-deskundige dat hij eigenlijk cognitief jaren voorliep. Waarschijnlijk ziet ze ook, alleen al aan de hand van die tekeningen, dat hij een onderduiker is. Ook al ziet ze dat niet, de rest van ons verhaal wijst in die richting. Uiteraard begreep ik niet waarom ook deze zoon als peuter en kleuter niet tekende. Totdat ik op een site van een hb-deskundige las, dat die faalangst al aangeboren kan zijn. Die site legt ook uit het verband tussen faalangst en hoogbegaafdheid.

https://praktijkhoogbegaafd.nl/hoogbega ... faalangst/

vanzelfsprekend kunnen alle kinderen faalangst hebben maar het gaat erom dat hoogbegaafden (een bepaalde groep) allerlei dingen in hun hoofd kunnen bedenken, waar gemiddeld intelligente kinderen niet mee bezig zijn. Deze kinderen zijn intelligent genoeg om te bedenken, dat wat ze tekenen niet op de werkelijkheid gaat lijken. Die kunnen bedenken dat wat ze zelf tekenen anders is dan de rest van de klas, waardoor ze hun tekening naar het niveau van hun leeftijdsgenoten gaan aanpassen zodat ze niet opvallen. Mijn oudste (jongvolwassen) kan mij nu vertellen dat hij zich op het speciaal onderwijs aanpaste, door maar eens mee te schreeuwen of iets dergelijks, hij zat daar achteraf gezien niet op zijn plek. Maar inderdaad had hij extreme faalangst, er was extra zorg nodig. Hij durfde de toetsen niet te maken, het gedrag werd op het SO als typisch ASS gezien. De oplossing op het speciaal onderwijs is, minder toetsen, niet laten merken dat het een toets is e.d. Door de samenstelling van de groep werd er nauwelijks uitdaging geboden. Er werden geen (nauwelijks) spreekbeurten gehouden, hij hoefde geen werkstuk te maken want dat kan deze groep niet. Toen hij weer naar regulier ging speelde die faalangst, waar hij die dingen allemaal wel moest doen, enorm op. Omdat hij aangepast gedrag vertoont (daar is hij intelligent genoeg voor) zag school het probleem niet, maar thuis zat ik als moeder met de problemen. Jankend, piepen, schreeuwen, Als moeder ging ik hem bijspijkeren (hiaten opzoeken, onbewust top-down uitleg, verplicht doorzetten, handvatten aanreiken enz.) Toen mijn zoon zelfvertrouwen kreeg (met dank aan zij klas) begon hij te presteren. Maar omdat hij blijkbaar nooit op het juiste schoolniveau heeft gezeten, heeft hij nog steeds niet geleerd om te leren. De faalangst heeft inmiddels een beetje onder controle, maar je kunt daarover pas echt iets zeggen als hij tegen iets aanloopt, wat hem niet komt aanwaaien.

Ik begrijp inmiddels (een beetje) hoe die faalangst door hoge cognitieve vermogen wordt versterkt. Ik begrijp ook dat als je een kind dus niet bloot stelt aan faalervaringen (de leerstof op school is niet moeilijk genoeg) je juist die faalangst versterkt. Als je gewend bent dat alles jezelf makkelijk af gaat dan is het een schok als dat niet zo is en loop je de kans dat je die uitdaging gaat vermijden. Het is dus belangrijk dat deze vanaf de kleuterklassen, eigenlijk al eerder, dat deze kinderen voldoende worden uitgedaagd. Alleen op die manier leren kinderen daadwerkelijk te leren. Je helpt deze kinderen, die daar extra gevoelig voor zijn, niet door ze te complimenteren met het resultaat (wat knap, wat goed dat je al kan lezen) echter die complimentjes zijn niet de oorzaak van het probleem, dat probleem zit deels al in het kind ingebed. Het is mijn inziens dan ook niet zo erg dat je wel eens een complimentje maakt, het belangrijkste is omdat perfectionisme tegen te gaan dat er voldoende uitdagingen worden geboden. Dit kan ook deels buitenschool gebeuren, dit hoeft niet per se cognitieve uitdaging te zijn. Ook bij bijv. sport kun je faalervaringen opdoen. Maar bij mijn jongste zag ik dat zijn perfectionisme ook daar een probleem was, na een proefles turnen, hij kon niet meteen salto, ging hij helemaal uit zijn dak.

In onze gezinsbegeleiding (gegeven door een hb-deskundige) praten we over dit soort onderwerpen. Je komt er dan pas achter dat die faalangst blijkbaar in ons gezinssysteem zit. Mijn schoonmoeder vertelde over mijn man dat hij als kleuter al niet kleide. Wel wist hij aan andere te vertellen hoe ze het moesten doen. Pas nu tijdens deze gesprekken kan mijn man vertellen, dat die asbak toch niet zo ging worden zoals hij bedacht had. (Ik schat man helemaal niet in als iemand die last heeft van perfectionisme of faalangst heeft) Ook ik heb last van perfectionisme/faalangst dat ik bezig ben op de toets hoe ik over kom (zie hier boven) dat zegt al genoeg. In ben er van overtuigd dat dat perfectionisme/faalangst is aangeboren en dus aanwezig is. Je kunt dat perfectionisme of faalangst wel versterken door de verkeerde begeleiding.



_________________
Moeder van een zoon (vermoedelijk) HB mogelijk sprake van een misdiagnose ASS.
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Prijzen en/of complimentjes geven not done?
BerichtGeplaatst: 29 dec 2018, 22:53 
Volwassene

Geregistreerd: 21 okt 2012, 02:34
Berichten: 164
Mooie theorien worden hier uitgelegd!

Zelf zou ik hier nog een eigen ervaring over willen delen.
Opgevoed met complimenten, altijd betreffende het resultaat. Ben zelf heel faal angstig. Nu als volwassene leer ik mezelf niet bij voor baad al af te haken omdat het resultaat waarschijnlijk toch mislukt. Het proces zelf is ook wat telt. Ook al eindig je niet met b.v. dat mooie beeld wat je voor ogen had, je hebt toch je tijd leuk besteed en altijd weer iets bijgeleerd al is het maar hoe het niet moet.
Ik denk dat als.je als kind al ervaart dat ook het proces word gewaardeerd je daar je leven profijt van kan hebben .


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
 Pagina 1 van 1 [ 19 berichten ] 

Alle tijden zijn GMT + 1 uur [ Zomertijd ]


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Google [Bot]


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar: