Het is nu 19 sep 2019, 20:00




 Pagina 1 van 3 [ 46 berichten ]  Ga naar pagina 1, 2, 3  Volgende
Auteur Bericht
 Berichttitel: 11 jaar na het begin van de strijd... een succesverhaal
BerichtGeplaatst: 18 feb 2016, 00:52 
­
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 15 feb 2010, 13:00
Berichten: 3081
Woonplaats: Hier...
Hoi allemaal!

Voor de meesten van jullie zal ik niet meer zijn dan een naam (en een gekke avatar) die onder vele regeltjes en uitlegjes op dit forum staat (en die de rekening betaalt haha). Maar ook ik was ooit een radeloze moeder, op zoek naar antwoorden en handvatten. Ik schrijf dit stukje (ahum… deze hele lap dus) om jullie de moed te geven om door te zetten en nooit op te geven! Dat deed ik immers ook niet en daar heb ik absoluut geen spijt van!

Toen mijn zoon 3 jaar was begon de ellende... wat is er toch ineens mis met mijn lieve kleine ventje? Op de peuterspelzaal zei een oplettende juf: "Pip, ik weet wat er aan de hand is met jouw zoon... volgens mij is hij hoogbegaafd”…

Ik ging op zoek op het internet en kwam op het oude hiq-forum terecht. En alles viel ineens op zijn plaats. Ik had eigenlijk meteen al geen twijfels meer en ging dus op gesprek op de school waar hij het volgende jaar heen zou gaan. “O geen probleem hoor! We hebben hier heel veel slimme kinderen. De eerste maand gaan we hem observeren en dan kijken we wat we verder doen. Indien echt nodig versnellen we ook.”

Dus ik was gerustgesteld en las lekker mee op het forum. Echter… toen hij een jaar later naar de basisschool ging kreeg ik ineens een agressief kind. In de eerste week sloeg hij een andere kindje een bloedneus en een paar dagen later kreeg diezelfde een blauw oog. Bij het gesprek na maand kreeg ik te horen dat mijn zoon misschien wel slim was, maar wat vooral opviel is dat hij een jongste leerling was en dat zijn gedrag nog bijgespijkerd moest worden. Ik snapte er niets meer van… had ik me dan zo vergist? Dus ik zocht hulp bij een prof, Ik moest het zeker weten!

Hij werd doorgetoetst en verder onderzocht (geen iq-test) en beide profs zeiden hetzelfde: absoluut HB en niet zo’n klein beetje ook! Hij was 4, maar had al bijna niets meer te zoeken in groep 3 en ook zijn menstekening maakte hij op niveau 6-7 jaar. Advies: zo snel mogelijk naar groep 2 en na de zomer naar groep 3. Slik… dan zou hij nog 4 zijn als hij naar groep 3 ging… en zie school maar eens te overtuigen…

De prof ging mee naar school en school (lichtelijk met tegenzin) ging akkoord met de versnelling. Na de krokusvakantie ging hij dus naar groep 2. Na 2 dagen in groep 2 kam de adjunct-dirk naar me toe: “Pip, ik moet je mijn excuses aanbieden… je zoon niet zomaar hb, hij is extreem hb…”. Zijn gedrag was compleet omgeslagen. Er was een hoekje voor hem (en andere slimpies) ingericht met cognitieve spelletjes en boekjes. Doordat die dingen er waren en het niveau wat hoger lag mocht hij ineens zichzelf zijn en liet hij zien dat hij niet die vervelende jongste kleuter was…

Toen kwam groep 3 en begon de ellende van voor af aan. Na veel discussies en net-geen-ruzies met school waren ze eindelijk bereid om alles los te laten en gewoon zoonlief te volgen. Elke keer als zijn gedrag omsloeg (meestal na een week of zes) moest ik dat aangeven en werd hij gelijk doorgetoetst. En elke keer weer bleek dat hij op 1 of meerdere vlakken weer een jaar vooruitgesprongen was. En elke keer werd de stof weer aangepast. In groep 3 las hij lekker Harry Potter, terwijl de rest de letters nog aan het leren was…

Maar… tegen dat hij 6,5 was (half groep 4) zat hij bij de meeste vakken al op niveau groep 6-7. De juf kwam naar me toe en zei: “Pip, nog een jaartje hier en dan houdt het echt op.. dan hebben wij hem echt niets meer te bieden”. Stress… en nu?

Op dat moment kwam er een Leonardoschool in de stad (na 3 jaar alweer opgedoekt trouwens…). Dus dan maar daarheen… Maar helaas is daar meer kapot gemaakt dan wat anders… vooral in de eerste 1,5 jaar. Na enkele weken daar ging hij letterlijk kotsend het schoolplein op. Hij mocht ineens zichzelf niet meer zijn, want in plaats van hem verder te laten gaan waar hij gebleven was, moest hij ineens weer stof van groep 5 doen. En daar ging ik weer… discussies, net-geen-ruzies… Helemaal goed is het daar niet meer gekomen, want mijn A-leerling die verslaafd was een toetsen kreeg ineens faalangst (ze dachten daar dat ze die kinderen beter geen of zo weinig mogelijk citotoetsen konden laten maken). Eindcito? 532… terwijl hij op alle andere groep 8 cito’s gewoon A’s haalde… Het gymnasium van zijn keuze nam hem niet aan… ze vonden dat hij beter naar een Havo-vwo-brugklas kon gaan omdat het tempo en de druk daar wat lager lag. Wtf man… het tempo was wel het allerlaatste wat omlaag moest… hij was nog geeneens 10 toen hij startte in de brugklas.

Dan maar naar een Leonardo-VO… tegen mijn zin. Het eerste jaar werd hij enorm gepest (voor de derde keer, want zo begon hij op elke school…). Weer een jaar strijd, maar dat was wat moeilijker, want ik had enorme gezondheidsproblemen dat jaar (o.a. levertumor de grootte van een vuist de eruit moest…). 2 jaar jiujitsu gaf hem meer zelfvertrouwen en het pesten stopte… Zijn cijfers echter lieten heel wat te wensen over… Elke keer met de hakken over de sloot naar het volgende jaar. Leren deed hij niet.. en in de klas opletten ook niet echt. :roll: De Leo-kids werden op school veel teveel gepamperd… veel te weinig moeten, hun struikelblokken werden niet aangepakt.

Dan naar 4 VWO, want de Leo was maar 3 jaar. Eerste tentamenweek… drama! Maar dat drama maakte hem ook wakker! Weer strijd met school en 1 docent benoemde de problemen precies zoals ik ze zag. Toen droeg ik weer een oplossing aan… en die werkte! Zijn cijfers gingen langzaam maar zeker de lucht in. En met zijn cijfers ook zijn motivatie!

Nu is hij 14,5, hij zit in 5 VWO, heeft ontzettend veel vrienden, niemand heeft een hekel aan hem, niemand pest hem en hij is gelukkig. :-D Hij haalt op zijn gemakkie 7’s en 8en en ook tijdens de tentamenweken gaat het prima. Ik hoef niet meer te vragen of hij geleerd heeft en ik hoef me nergens meer mee te bemoeien (al is dat nog wel lastig haha).

Hij heeft zichzelf opgegeven voor het Lapp top programma rechtsgeleerdheid van de Universiteit van Leiden en gaat daar nu sedert een maandje met veel plezier heen. Echter.. hij is tot de conclusie gekomen dat een rechtenstudie toch wel erg makkelijk is voor een über-Alfa als hij… Hij zegt al van toen hij 8 of 9 was dat hij advocaat wil worden, maar hij heeft zijn plannen nu een beetje bijgeschaafd… Hij wil nu naar Rotterdam om 2 studies tegelijk te doen… rechten en economie. Dat kan daar in 6 jaar in plaats van 8. Dus als het allemaal lukt heeft mijn kleine mannetje op zijn 22ste 2 masters op zak. Zie:
mr_drs_economie_rechten

Maar of het nou lukt of niet... ik ben zoooooooo trots op mijn kleine (naja klein... 1m85 inmiddels en nog volop in de groei… en schoenmaat 49!) gemotiveerde doorzettertje. :love: :love: :love: En stiekum ben ik ook wel trots op mezelf... want het heeft letterlijk bloed, zweet en tranen gekost om hem gemotiveerd te houden al die jaren!

Je kunt zo intelligent zijn als je wilt, zonder wil, motivatie en doorzettingsvermogen kom je er echt never nooit niet! En gezien je hier niet met je kop boven het maaiveld uit mag steken, lukt het vaak ook niet zonder een onaflatende strijd van je ouders…


Dussss… dames en heren. Het kan wel! Volg je gevoel en geef niet op! Ik wens jullie allemaal succes en hoop vanuit het diepste van mijn hart dat mijn verhaal jullie ergens helpt en dat het voor jullie kinderen ook allemaal goed komt!
Grzzz,
Pip



_________________
Een lepeltje geluk is meer waard dan een kilo verstand...
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: 11 jaar na het begin van de strijd... een succesverhaal
BerichtGeplaatst: 18 feb 2016, 10:35 
Volwassene

Geregistreerd: 16 dec 2013, 10:15
Berichten: 3373
Ah wat lief Pip dat je dit deelt.
En wat super dat het nu zo lekker gaat (en ik hoop ook met jou na de gezondheidsproblemen).



_________________
Trotse moeder van drie prachtige dochters.
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: 11 jaar na het begin van de strijd... een succesverhaal
BerichtGeplaatst: 18 feb 2016, 10:42 
­
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 27 sep 2010, 10:48
Berichten: 3947
Wat ontzettend bemoedigend dat dit helaas bijna doorsnee verhaal nu zon positieve wending krijgt! En vooral fijn voor jullie, geniet ervan!



_________________
“Concerning matter, we have been all wrong. What we have called matter is energy, whose vibration has been so lowered as to be perceptible to the senses. There is no matter.” Albert Einstein
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: 11 jaar na het begin van de strijd... een succesverhaal
BerichtGeplaatst: 18 feb 2016, 23:41 
Volwassene

Geregistreerd: 08 jun 2015, 10:56
Berichten: 96
Dank je wel Pip. :D



_________________
Dochter 6-2007 gr5
Dochter 2-2010 gr2
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: 11 jaar na het begin van de strijd... een succesverhaal
BerichtGeplaatst: 19 feb 2016, 11:15 
Volwassene

Geregistreerd: 17 jun 2015, 11:01
Berichten: 136
Wat een mooi verhaal! Heerlijk voor jou en natuurlijk je zoon.
En veel dank ook voor het in de lucht houden van dit forum.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: 11 jaar na het begin van de strijd... een succesverhaal
BerichtGeplaatst: 19 feb 2016, 20:42 
Volwassene

Geregistreerd: 28 feb 2010, 23:37
Berichten: 1785
Wat heerlijk Pip, en dank je wel.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: 11 jaar na het begin van de strijd... een succesverhaal
BerichtGeplaatst: 20 feb 2016, 00:51 
Volwassene

Geregistreerd: 04 okt 2011, 12:59
Berichten: 1265
Wauw,dank voor het delen Pip!



_________________
Moeder van zoon (zomer '06, hb)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: 11 jaar na het begin van de strijd... een succesverhaal
BerichtGeplaatst: 20 feb 2016, 09:23 
Volwassene

Geregistreerd: 15 sep 2012, 22:28
Berichten: 102
Zo zie je maar weer hoe belangrijk jij als ouder bent in dit verhaal! Super gedaan! Fijn dat hij op zijn plek zit!



_________________
Pauline, mv
M (2006) hb (getest)
S (2009) hb (getest)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: 11 jaar na het begin van de strijd... een succesverhaal
BerichtGeplaatst: 20 feb 2016, 11:09 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 23 jun 2014, 12:18
Berichten: 2453
PiP, bedankt voor je verhaal. Veel succes en plezier jullie beiden. Fijn dat je je gesterkt voelt door de afgelopen jaren en dat jullie er zo krachtig uit zijn gekomen. Vechters zijn jullie!



_________________
Jongste Telg, 2010
Oudste Boef, 2008
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: 11 jaar na het begin van de strijd... een succesverhaal
BerichtGeplaatst: 20 feb 2016, 15:58 
Volwassene

Geregistreerd: 24 jan 2014, 20:29
Berichten: 441
Dat geeft de burger moed. :D Fijn dat het zo goed gaat, en fijn dat het ook zo kan!



_________________
Zoon (2007) groep 7
Dochter (2010) groep 5
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: 11 jaar na het begin van de strijd... een succesverhaal
BerichtGeplaatst: 23 feb 2016, 12:45 
Volwassene

Geregistreerd: 01 sep 2015, 12:49
Berichten: 212
Woonplaats: Zuid Holland
Welkom terug Pip! En wat een mooi verhaal.
Ben bekend met de Economie en Rechten studie en hoop dat deze voldoende uitdaging biedt. Qua werkveld is er later in elk geval heel veel te doen. :D

Liefs Aapje


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: 11 jaar na het begin van de strijd... een succesverhaal
BerichtGeplaatst: 23 feb 2016, 13:44 
Volwassene

Geregistreerd: 29 maart 2011, 17:43
Berichten: 241
Keep up THE good work!
Met een zeer lange adem, een mooie positieve wending. Erg fijn!



_________________
mama van dochter (januari 2005, HB) 4e jaar TTO (vwo)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: 11 jaar na het begin van de strijd... een succesverhaal
BerichtGeplaatst: 24 feb 2016, 14:14 
inactief

Geregistreerd: 01 maart 2010, 23:43
Berichten: 282
Geweldig, Pip!!
Je bent een voorbeeld voor mij. Ik moet weer aan de slag voor jongste!


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: 11 jaar na het begin van de strijd... een succesverhaal
BerichtGeplaatst: 29 feb 2016, 11:05 
Volwassene

Geregistreerd: 20 okt 2014, 19:13
Berichten: 185
Wat goed om te horen!



_________________
Dochter van 10 (mb getest) en zoon van 8 (hb getest)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: 11 jaar na het begin van de strijd... een succesverhaal
BerichtGeplaatst: 02 maart 2016, 22:23 
inactief
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 14 maart 2014, 07:38
Berichten: 59
Woonplaats: Westfriesland
Met tranen in mijn ogen zitten lezen!
Wat fijn dat zo goed gekomen is, een voorbeeld voor ons allemaal lijkt mij.
En zo herkenbaar de strijd. bedankt voor het delen!



_________________
Dochter E 07-2007 HB Gr5
Dochter S 11-2008 Gr3
Zoon C 2-2010 HB? Gr2
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: 11 jaar na het begin van de strijd... een succesverhaal
BerichtGeplaatst: 02 maart 2016, 23:55 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 28 feb 2010, 21:48
Berichten: 1788
Goed verhaal Pip. Dank je wel voor het delen!
Grappig, ik was van plan om ook zoiets op te schrijven over die van mij. To keep up the spirit voor al die ouders en kinderen die er nog midden in zitten. Ik herinner me nog zooo goed hoe dat voelde! Geen licht aan het eind van de tunnel zien...
Dus allemaal: het kan echt goed komen! XX


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: 11 jaar na het begin van de strijd... een succesverhaal
BerichtGeplaatst: 03 maart 2016, 04:47 
­
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 15 feb 2010, 13:00
Berichten: 3081
Woonplaats: Hier...
Graag gedaan! Het is net wat Miriam zegt... dat gevoel van wanhoop vergeet je nooit! En een succesverhaal lezen kan hoop geven, waardoor de moed uit je schoenen komt! Dat is ook de reden waarom ik dit geschreven heb. Het was gewoon iets wat ik moest doen. :P

En Aapje... ik ben daar niet bang voor. :) Voor economie moet hij echt moeite doen. Dat is echt een uitdaging voor hem. Ik was zelfs verbaasd dat hij daarvoor koos, want dat is zo'n beetje het vak waar hij de meeste moeite moet voor doen. Maar het is op alle vlakken een echte schaker. Hij geniet ervan als het moeilijk is en vooral als hij moeilijke obstakels overwint.
Voor de taalvakken doet hij echt nooit wat en haalt hij bijna altijd de hoogste cijfers van de klas. Rijtjes stampen? 1 keer lezen en klaar... Boekbespreking? Hij leest diagonaal. .. een boek is de dag van tevoren in een paar uur uit en dan nog haalt hij achten...
Maar zijn voor zijn profielwerkstuk heeft hij tot mijn grote verbazing toch voor economie gekozen... waarom makkelijk maken als het ook moeilijk kan he?

En wat je zegt... het werkveld later is veel groter... en de lonen hoger. Hoe gaat hij anders ooit aan zijn dure sportauto en grote villa met mancave komen? Hahaha
Er is echt over nagedacht hoor :mrgreen:



_________________
Een lepeltje geluk is meer waard dan een kilo verstand...
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: 11 jaar na het begin van de strijd... een succesverhaal
BerichtGeplaatst: 03 maart 2016, 10:01 
Volwassene

Geregistreerd: 27 aug 2015, 14:21
Berichten: 142
Woonplaats: Heerhugowaard
Wat een indrukwekkend verhaal! Het laat ook maar weer eens zien dat je als ouder vertrouwen moet hebben in jezelf en je kind. Wat je overal leest hier op het forum is dat je als ouder moert vechten voor je kind. Ook al kost het je bloed zweet en tranen, niets doen is geen optie. En jouw verhaal bewijst dat het niet allemaal hopeloos is! Dank je wel voor het delen :D



_________________
N. (2009) groep 5, creatieve wolkenkrabber
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: 11 jaar na het begin van de strijd... een succesverhaal
BerichtGeplaatst: 26 sep 2016, 00:43 
Volwassene

Geregistreerd: 23 okt 2013, 22:52
Berichten: 26
Wat mooi om te lezen, Pip!
In jouw radeloze moeder tijd, was ik er ook een.
Ik heb me regelmatig afgevraagd hoe het met de kinderen van toen zou zijn.
Erg leuk om een update te krijgen.
En wat fijn dat het nu goed gaat!

Mijn kleine manneke van toen is inmiddels 1.90 en 16 jaar.
Na veeeeeeeeeeeel moeilijkheden en doorzetten heeft hij vorig jaar met hoge cijfers zijn Gymnasiumdiploma gehaald.
Nu studeert hij Wiskunde en Informatica (ook 2 dus :D ), hij is meer een überbèta :mrgreen: .
Hij heeft uiteindelijk (na veel gepest) zijn groep gevonden, heeft vrienden en zit goed in zijn vel. Helemaal nu hij verkeert in Nerdheaven op de universiteit :wink: .

Nog een succesverhaal dus!



_________________
Moeder van 4 fantastische kinderen:
Dochter J., 1998
Zoon T., 2000
Dochter Y.,2003
Zoon L., augustus 2013
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: 11 jaar na het begin van de strijd... een succesverhaal
BerichtGeplaatst: 26 sep 2016, 09:13 
­
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 27 sep 2010, 10:48
Berichten: 3947
Bemoedigend om te horen Yinthe. :D



_________________
“Concerning matter, we have been all wrong. What we have called matter is energy, whose vibration has been so lowered as to be perceptible to the senses. There is no matter.” Albert Einstein
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
 Pagina 1 van 3 [ 46 berichten ]  Ga naar pagina 1, 2, 3  Volgende


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar: