Het is nu 28 okt 2020, 14:01

Alle tijden zijn GMT + 1 uur [ Zomertijd ]




 Pagina 1 van 2 [ 35 berichten ]  Ga naar pagina 1, 2  Volgende
Auteur Bericht
 Berichttitel: Aangeleerde hulpeloosheid vs in het diepe gooien
BerichtGeplaatst: 15 feb 2019, 12:48 
Volwassene

Geregistreerd: 15 feb 2017, 22:18
Berichten: 126
Onze dochter (9 jaar, groep 7) vindt het heel lastig om haar huiswerk te plannen en er ook daadwerkelijk aan te beginnen. Nu ben ik zoekende naar mijn rol daarin. Volgens mijn man 'moet ze gewoon een keer op haar bek gaan, dan leert ze het wel', volgens school is het verstandig om wat meer 'los te laten', en deze week las ik over 'aangeleerde hulpeloosheid', waarin ik wel wat van mijn dochter herken. Dat zijn allemaal aansporingen om me terug te trekken en het aan haar eigen verantwoordelijkheid over te laten.

Maar aan de andere kant wil ik haar ook niet zomaar het bos insturen. Voordat je een kind verantwoordelijkheid kunt geven, moet je het eerst toerusten om die verantwoordelijkheid aan te kunnen, vind ik. En ze is nog maar net 9... Daarom ben ik samen met haar gaan zitten om te kijken wanneer ze welke toets heeft, en wanneer ze dan het beste kan gaan leren. Ze heeft vervolgens zelf een planning gemaakt, ik heb haar daarop feedback gegeven ('zorg dat je op tijd begint, dat je een dag uitloop hebt voor als het eerder in de week niet lekker gaat met het uitvoeren van je planning), en daarna heeft ze haar planning aangepast tot we beiden tevreden waren. So far so good. Maar vervolgens moet ik haar elke dag herinneren aan haar planning, en haar meestal zelfs dwingen om die daadwerkelijk uit te voeren. Anders doet ze het gewoon niet. Terwijl het feitelijk niets voorstelt: ze heeft een week de tijd om twaalf plaatsen voor topo te leren, en twintig woordjes van Engels. Als ze een beetje haar best doet, kent ze het in een kwartiertje allebei. Nog een keertje herhalen voor de zekerheid en ze heeft een 9 of 10.

Maar als ik er niet achteraan zit, doet ze gewoon niks.

Het probleem is dat er op school niet op wordt gereageerd. Ze heeft al meerdere keren onvoldoendes gehaald voor toetsen omdat ze het helemaal niet geleerd had (op je bek gaan noem je dat toch?), maar daarop kwam vanuit de leerkrachten geen enkele reactie. Zelf vond ze het ook niet heel erg of zo. Op die manier wordt ze dus bevestigd in haar keuze om niks te doen.

Wie heeft er advies? Wat kan ik het beste doen? Loslaten? Wachten op de intrinsieke motivatie? Of juist erbovenop zitten? Belonen? Straffen? Negeren? Iemand ervaring?



_________________
Dochter (eind 2009, hb, gr 8)
Zoon1 (eind 2011, hb, gr 5 full time hb-onderwijs)
Zoon2 (2015, gr 1/2)
Zoon3 (2019)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Aangeleerde hulpeloosheid vs in het diepe gooien
BerichtGeplaatst: 15 feb 2019, 12:55 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 02 feb 2012, 15:21
Berichten: 5360
Ja, ik heb ervaring, met alle kinderen. Aangeleerde hulpeloosheid was hier zeker een ding! ( :oops: en is soms nog..... )

Oudste twee haalden (helaas) op de bs geen onvoldoendes bij niet leren. Dus er was geen sprake van "op hun bek gaan".
Jongste wel.
School reageerde met: herkansen!! Ik was daar tegen, want ik vond dat hij de gevolgen moest dragen. Maar juf redeneerde als volgt: van een onvoldoende op zijn rapport is zoon niet echt onder de indruk. Hij moet gewoon weten dat hij moet leren, dus moet hij het opnieuw doen, net zo lang tot hij passende cijfers haalt.
In ons geval was dat heel goed gezien door juf, want daar leerde zoon meer van dan van die 3.

Wij hebben wel elke dag een vaste tijd ingesteld waarop geleerd of iets voor school gedaan moest worden. Na het eten een half uurtje (in overleg met de kinderen). Dat gaf structuur. En daardoor op den duur minder discussie.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Aangeleerde hulpeloosheid vs in het diepe gooien
BerichtGeplaatst: 15 feb 2019, 13:17 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 12 apr 2011, 16:35
Berichten: 2274
Woonplaats: Den Haag
Bij aangeleerde hulpeloosheid is er geen grip: iemand denkt dat hij/zij geen invloed heeft en heeft daarom geen motivatie meer om actief te werken naar bepaalde doelen, want het zal toch niet lukken.

Ik zou dan inzetten op: wat heb jij nodig om a. bepaalde dingen te willen en b. het vertrouwen te hebben dat ze je aan kunt/ kunt behalen?

Misschien is er sprake van geen motivatie, omdat iemand iets helemaal niet wil, dat vraagt een andere aanpak dan wel willen maar niet durven, en dat vraagt weer een andere aanpak dan: denken het niet meer te willen omdat het toch kansloos is.

Iemand kan zich ook verschuilen achter een houding van 'dit gaat me toch nooit lukken' terwijl iemand eigenlijk iets anders vindt: 'ik heb hier helemaal geen zin in, ik vind het niet leuk en het is ook nog nutteloos voor mijn gevoel.'

Soms is het de onzekerheid van succes, die afgezet wordt tegen de zekerheid van moeite moeten doen: 'het kost me tijd/moeite en dat is allemaal voor niks als het toch niet zou lukken.'
Soms is het de angst om onderuit te gaan 'ik vind het belangrijk, maar denk niet dat ik het kan, dus dan maar beter niet aan beginnen, want proberen en falen is nog veel erger.'

Ga met je kind in gesprek, bespreek wat je kind van de dingen vindt die hij of zij zou moeten doen (voor school), en verken daarin bovenstaande aspecten. Dan weet je of het kind juist een steuntje in de rug/wat hulp nodig heeft (om het minder lastig te maken/succeskans te vergroten/werk minder vervelend te maken) of de waardering van het werk zelf eerst meer aandacht verdient (als iemand het stom en nutteloos vindt, dan wil die persoon er ook niet voor aan de slag gaan).



_________________
ECHA-specialist hoogbegaafdheid en Psycholoog NIP
http://www.sachageerlings.nl
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Aangeleerde hulpeloosheid vs in het diepe gooien
BerichtGeplaatst: 15 feb 2019, 13:21 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 12 apr 2011, 16:35
Berichten: 2274
Woonplaats: Den Haag
Citaat:
Zelf vond ze het ook niet heel erg of zo.


Als dit geen masker is,maar ze het echt zo voelt, dan is er dus geen aangeleerde hulpeloosheid, maar eenvoudigweg geen motivatie, want geen waardering voor het werk of de uitkomst ervan..
Dan is het belangrijk te bespreken waarom het toch moet, zoeken naar hoe het voor haar prettiger wordt om te doen en meer de moeite waard is om te doen. Bedenk wel dat het niet echt zal werken als haar verteld wordt hoe nuttig en belangrijk het is,maar zij daar zelf niks van zal merken.
ALs ze geen consequenties ervaart van lage cijfers, dan betekenen die cijfers ook niks voor haar. Dus dat helpt niet om haar te motiveren om te werken.

Sommige mensen gaan pas werken als ze dreigen te blijven zitten, en ze dat ook erg vinden...



_________________
ECHA-specialist hoogbegaafdheid en Psycholoog NIP
http://www.sachageerlings.nl
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Aangeleerde hulpeloosheid vs in het diepe gooien
BerichtGeplaatst: 15 feb 2019, 13:43 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 12 apr 2010, 12:56
Berichten: 8319
Mijn dochter is 14 en ik heb eigenlijk jarenlang met hetzelfde geworsteld. In mijn optiek is het vaak een combinatie van meerdere factoren, waarin zowel school alsook de ouders een rol spelen. Ik was zo'n ouder die met vergeten broodtrommel naar school ging en 's morgens de fiets van dochterlief klaarzette om naar school te gaan :oops: :wink: en mijn dochter voor alle "leed" van de grote boze wereld wilde behoeden. Ik had niet door dat ik haar ernstig in haar ontwikkeling belemmerde en maakte me zorgen over het mankeren van executieve functies bij haar. Weet het aan de versnelling op de basisschool (Ze was nou eenmaal een stuk jonger dan de rest van haar klas, dus vond ik het logisch dat ze ook meer op mij leunde).

Het is een lang en taai proces geweest, naast de "schoolschade" die ze op BO had opgelopen (lang verhaal) had mijn dochter een moeder die elke hobbel waarover ze kon struikelen wilde gladstrijken. De oplossing lag uiteindelijk in mijzelf (en echt, het is zo lastig te bepalen met welk deel in hun leven je je bemoeid en met welk deel je ze los laat. Nog steeds.) en tegenwoordig doet ze alles uit zichzelf en moet ik toch vaak met lede ogen aanzien dat ze nauwelijks werkt maar goed scoort. Het zij zo. Ook complimenteerde iemand me gisteren nog met het feit dat ik dochter liet omgaan met een meisje die een twijfelachtige reputatie heeft. De moeder die ik vroeger was, had bijgestuurd in die vriendschap, maar tegenwoordig bezie ik dit geheel anders. Ik zou haar belemmeren als ik manipulatief zou zijn in vriendschappen, want ik denk dat dit een belangrijk onderdeel is van de ontwikkeling van een kind die haar identiteit nog aan het vormen is. Zo ook wat betreft het schoolse. Ik ben een beetje de andere kant opgeslagen en weet tegenwoordig niet eens waarover de stof gaat waarmee ze bezig is op school :oops: . Voor mijn dochter heeft het in ieder geval gewerkt dat ik de autonomie waar ze al sinds haar peutertijd naar hunkerde, eindelijk toestond en niet meer alles voor haar invulde.



_________________
“In the middle of difficulty lies opportunity” ― Albert Einstein
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Aangeleerde hulpeloosheid vs in het diepe gooien
BerichtGeplaatst: 15 feb 2019, 13:58 
Volwassene

Geregistreerd: 28 feb 2010, 23:37
Berichten: 1792
Wat misschien een ingang kan zijn is haar vervolgopleiding. Scholen willen er nog wel eens een handje van hebben om kinderen die niets doen en geen goede cijfers halen een passend advies te geven. Dus zeg dan maar dag met je handje tegen gymnasium, je gaat maar naar TL of als je heel veel geluk hebt HAVO.
De basis voor dergelijke schooladviezen wordt nu gelegd.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Aangeleerde hulpeloosheid vs in het diepe gooien
BerichtGeplaatst: 15 feb 2019, 14:00 
Volwassene

Geregistreerd: 15 feb 2017, 22:18
Berichten: 126
Citaat:
Wij hebben wel elke dag een vaste tijd ingesteld waarop geleerd of iets voor school gedaan moest worden. Na het eten een half uurtje (in overleg met de kinderen). Dat gaf structuur. En daardoor op den duur minder discussie.


Dit spreekt me wel aan, maar is praktisch wat lastiger. Ze is de oudste en nu de enige die huiswerk heeft. Haar twee jongere broertjes brengen we na het eten naar bed; dan zou ze natuurlijk prima huiswerk kunnen doen, maar zonder toezicht doet ze niks. Ook beweert ze vaak dat ze 's avonds te moe is en dat er dan niets blijft hangen in haar hoofd. 's Morgens vroeg leert ze het beste (vindt ze zelf), maar dan vergeet ze het meestal. Misschien dat zo'n vast tijdstip volgend schooljaar wel gaat werken, als haar broertje in groep 5 zit en ook huiswerk krijgt.

Dat herkansen door school zou wel een goeie zijn, maar dan moet school wel meewerken. Maar die vinden juist dat ik moet loslaten...

Citaat:
'ik heb hier helemaal geen zin in, ik vind het niet leuk en het is ook nog nutteloos voor mijn gevoel.'


Dit komt inderdaad regelmatig naar voren. 'Waarom moet ik dat leren, ik heb er toch niks aan!' Bij Engels leren zijn er nog wel argumenten te verzinnen waarom dat handig is, maar bij topo vind ik dat een stuk lastiger, in een tijd van Google Maps. En op de middelbare school is dat nog veel ingewikkelder: minstens driekwart van wat je daar moet leren, gebruik je daarna nooit meer. Belonen werkt wel, maar dat staat me tegen omdat het naar mijn idee een verkeerde prikkel geeft.

Citaat:
Ik zou dan inzetten op: wat heb jij nodig om a. bepaalde dingen te willen en b. het vertrouwen te hebben dat ze je aan kunt/ kunt behalen?


Dat vind ik lastig. Hoe kan zij bedenken wat ze nodig heeft om dingen te willen, als ze die dingen helemaal niet wil?

Ze zit in groep 7/8 en ziet nu de kinderen van groep 8 bezig met hun middelbareschoolkeuze. Misschien dat dat nog wel zal helpen, want ze wil heel graag naar het VWO. Ik heb gezegd dat ze daar zeker slim genoeg voor is, maar dat ze dan wel moet laten zien dat ze ook huiswerk kan en wil doen. Schooladvies is niet alleen op basis van Cito-resultaten, maar ook werkhouding en inzet. Misschien dat die wens om naar het VWO te gaan haar voldoende gaat motiveren. Ik hoop het!

Bedankt voor je verhaal, Chloe! Fijn dat je zo eerlijk bent. Ik probeer haar al vaker zelf verantwoordelijkheid te geven en minder rimpels glad te strijken, maar het is inderdaad verschrikkelijk moeilijk om te bepalen wat je loslaat en wat (nog) niet. Blij dat ik niet de enige ben die daarmee worstelt.



_________________
Dochter (eind 2009, hb, gr 8)
Zoon1 (eind 2011, hb, gr 5 full time hb-onderwijs)
Zoon2 (2015, gr 1/2)
Zoon3 (2019)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Aangeleerde hulpeloosheid vs in het diepe gooien
BerichtGeplaatst: 15 feb 2019, 14:00 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 02 feb 2012, 15:21
Berichten: 5360
Chloé, wat een indrukwekkende post! Ik kan niet goed uitleggen waarom ik dat vind.
Het is in ieder geval deels wel erg herkenbaar, anderzijds ook weer helemaal niet, maar zo fijn als anderen eerlijk en open over zichzelf durven zijn hier.
Daar heb ik echt zo veel aan!

Nogmaals, beetje raar gezegd denk ik, sorry daarvoor. Maar niet minder gemeend.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Aangeleerde hulpeloosheid vs in het diepe gooien
BerichtGeplaatst: 15 feb 2019, 16:46 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 12 apr 2010, 12:56
Berichten: 8319
hanneke schreef:
Chloé, wat een indrukwekkende post! Ik kan niet goed uitleggen waarom ik dat vind.
Ha ha, wellicht omdat ergens in je geheugen onze struggles uit het verleden zijn blijven hangen :wink: . Ik focuste helemaal op de rol van school, waar ook veel fouten zijn gemaakt, maar ik vergat mijn eigen rol in het geheel.

Rozemarijntje, is het geen idee om met je dochter open dagen op het VO te bezoeken? Zodat ze een minder abstract beeld krijgt van de toekomst en misschien beter begrijpt waarvoor ze nu al moet werken.
Rozemarijntje schreef:
's Morgens vroeg leert ze het beste (vindt ze zelf), maar dan vergeet ze het meestal.
Ik denk dat ze het vergeet omdat ze te laat begint. Als je, zoals mijn dochter altijd deed en soms nog doet, de ochtend van de toets gaat leren, is dat natuurlijk te laat. Het is bewezen dat 6x10 minuten stampwerk beter blijft hangen dan 1x een uur. Mijn dochter heeft dit aan den lijve ondervonden.



_________________
“In the middle of difficulty lies opportunity” ― Albert Einstein
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Aangeleerde hulpeloosheid vs in het diepe gooien
BerichtGeplaatst: 15 feb 2019, 17:14 
Volwassene

Geregistreerd: 20 aug 2012, 12:41
Berichten: 2032
Goh, Chloé, wat knap! Niet alleen de realisatie van je eigen rol in het proces, maar er dan ook naar kunnen handelen. Hoe heb je dat zo goed kunnen loslaten? Ik heb toch eerst die bevestiging nodig dat hij het zelf kan, voordat ik hem laat gaan. Maar aan de andere kant leert een kind zo veel van op zijn bek gaan. Ik weet het, ik zie het, maar.... hoe doe ik dat? :o



_________________
"Een boom beweegt niet, tenzij er wind is."
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Aangeleerde hulpeloosheid vs in het diepe gooien
BerichtGeplaatst: 15 feb 2019, 17:57 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 04 apr 2011, 10:08
Berichten: 2153
Rozemarijntje, ik denk dat jij ook een aandeel hebt in het bedenken van uitvluchten voor het maken van huiswerk van je dochter. Misschien ben je je daar niet helemaal van bewust. En daar help je je dochter eigenlijk niet mee.
Je lijkt er namelijk een beetje dubbel in te zitten. Enerzijds vind je dat ze moet leren leren en dat kan alleen door huiswerk te maken en te leren voor toetsen. Anderzijds bedenk je allerlei redenen waarom dat nu niet zo goed kan gaan, waarom het nog niet hoeft en waarom het niet nodig is. Een kind merkt dat en weet niet precies hoe het moet reageren: is het nu beter wanneer ik wel huiswerk maak (ook al heb ik geen zin) of mag ik het gewoon niet doen (en is mama het daarmee eens)? Die dubbele houding van jou zit ook in: is het huiswerk nou haar verantwoordelijkheid of moet me ermee bemoeien? Doet ze nou wel iets als ik er niet achteraan zit of niet?

Je zou haar kunnen helpen door eerst een duidelijke keuze te maken voor jezelf: vind je dat ze nu wel of niet huiswerk moet maken?
Als je vindt dat dat niet echt nodig is 'omdat je toch bijna alles weer mag vergeten wat je leert', zeg haar dat dan en laat het onderwerp huiswerk dan los.

Vind je dat ze wel huiswerk moet maken? Bedenk dan wat jouw rol erin is:
- vind je dat het een kwestie is tussen school en jouw kind? Leg haar dat dan uit. Vraag welke hulp ze van jou zou willen krijgen hierbij. Laat het vervolgens los. Wees bemoedigend op het proces als ze het uit zichzelf goed aanpakt en meelevend wanneer ze het zwaar vindt. Laat haar weten dat je erop vertrouwt dat zij het goed gaat aanpakken omdat huiswerk maken zo belangrijk is. Informeer bij school hoe het gaat met het leren leren en niet bij je kind.
- vind je dat je haar thuis wel kunt ondersteunen? Leg haar dat dan ook uit. Als je wil ondersteunen zonder de verantwoordelijkheid over te nemen, kan dat door een aantal zaken die al genoemd zijn:
- hulp bij structuur aanbrengen: kies samen met haar een vast moment per dag om huiswerk te maken en laat dit niet aan haarzelf over zodat ze het 'vergeet'. Dat hoeft niet 7 dagen per week te zijn natuurlijk. Maak er een ritueel van: bijv telefoon wegleggen (als ze die heeft), aan bureau zitten, agenda open, etui bij de hand. Kookwekker aanzetten voor de pomodori-techniek (25 min huiswerk, 5 min pauze)
- vooraf samen een weekplanning maken: bijv op zondagmiddag voor de rest van de week een planning maken (meestal hebben kinderen wekelijks per dag voor hetzelfde vak huiswerk). En haar prijzen wanneer ze zich aan de planning weet te houden.
- belonen met positieve aandacht: afspreken dat ze na afloop van het huiswerk met jou of haar vader even iets leuks doet, bijv samen een spelletje doen of samen thee met een koekje nemen of zoiets.

Rozemarijntje schreef:
dan zou ze natuurlijk prima huiswerk kunnen doen, maar zonder toezicht doet ze niks. Ook beweert ze vaak dat ze 's avonds te moe is en dat er dan niets blijft hangen in haar hoofd. 's Morgens vroeg leert ze het beste (vindt ze zelf), maar dan vergeet ze het meestal. Misschien dat zo'n vast tijdstip volgend schooljaar wel gaat werken, als haar broertje in groep 5 zit en ook huiswerk krijgt.

Bovenstaande gedachtegang vind ik een beetje een voorbeeld van uitvluchten voor haar verzinnen.

Rozemarijntje schreef:
Dit komt inderdaad regelmatig naar voren. 'Waarom moet ik dat leren, ik heb er toch niks aan!' Bij Engels leren zijn er nog wel argumenten te verzinnen waarom dat handig is, maar bij topo vind ik dat een stuk lastiger, in een tijd van Google Maps. En op de middelbare school is dat nog veel ingewikkelder: minstens driekwart van wat je daar moet leren, gebruik je daarna nooit meer. Belonen werkt wel, maar dat staat me tegen omdat het naar mijn idee een verkeerde prikkel geeft.

Het is een misvatting dat je vanwege google maps en internet geen parate kennis meer nodig hebt. Wanneer je een beperkte algemene kennis hebt (en die doe je deels op op de basisschool, deels op de middelbare school), ben je later veel langzamer in het leren van nieuwe dingen. Je onthoudt kennis door die te koppelen aan aanwezige kenniskaders in je hoofd. As die ontbreken, doordat je vluchtig geleerd hebt, duurt het langer om complexere stof te leren. Stel je voor: Terwijl je dochter eerst nog moet gaan opzoeken op het VO waar Ghana ook al weer ligt, kan een medeleerling die wel basiskennis heeft zich richten op de geologische en economische ontwikkeling van het land, de stof van de toets.
Ook 'driekwart van de vo-kennis niet gebruiken' is een misvatting. Ten eerste weet je niet wat ze gaat studeren later. Ten tweede veranderen mensen regelmatig van studie en beroep. Je kunt niet voorspellen hoe het zal lopen. Ook al word je een natuurkundige, je moet wel verstand hebben van geografie en geschiedenis om te kunnen functioneren in het bedrijfsleven en de maatschappij. Bijna iedereen werkt in multidisciplinaire teams, waarbij je moet samenwerken met mensen van verschillende achtergronden. Daar heb je de algemene kennis van het VWO voor nodig.

Rozemarijntje schreef:
Dat vind ik lastig. Hoe kan zij bedenken wat ze nodig heeft om dingen te willen, als ze die dingen helemaal niet wil?

Zin om iets te doen komt meestal niet vanzelf bij huiswerk. In het maken ervan en het afronden, ontstaat de voldoening. Daar kun je je kind ook voor belonen met complimenten: 'Wat goed dat je doorzet. Je had niet zo'n zin, maar je hebt je er overheen gezet. Top. Zo laat je echt zien dat je een goede werkhouding hebt, die je nodig hebt voor een VWO-advies!'. Het is net als bij goede voornemens zoals elke dag hardlopen. Als het bijna tijd is om te gaan, heb je geen zin. Maar als je terugkomt, ben je blij dat je het hebt gedaan. Het is niet reëel om van een kind te verwachten dat het intrinsiek gemotiveerd is.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Aangeleerde hulpeloosheid vs in het diepe gooien
BerichtGeplaatst: 15 feb 2019, 17:59 
Volwassene

Geregistreerd: 30 apr 2014, 19:14
Berichten: 1230
Hi Rozemarijntje,
Ik zit met mijn dochter (9, groep 7) ook een beetje in dubio ... hebben we misschien hetzelfde stuk gelezen over aangeleerde hulpeloosheid (edu-en-ik) :lol: ?
Wat ik tot nu toe heb gedaan met leren (bv tafels en topo) is 'savonds in bed oefenen. Wat betreft de tafels was ik wel sturend (ze durfde hier niet goed aan te beginnen en omdat ze groep 5 over had geslagen had ze een jaar lang oefenen gemist... wat zich vervolgens vertaalde naar rekenafkeer in groep 6). Wat topo betreft wil ze het heel graag zelf.
spreekbeurten en boekbesprekingen plan ik wel met haar. We kijken naar hoeveel weken ze heeft en wat ze dan in die week moet doen. Ik vind dit belangrijk omdat om de week bij haar vader en bij mij is, en bij haar vader heeft ze heel weinig kans om aan dingen te werken. Dat maakt het plannen extra ingewikkeld . Verder herinner ik haar idd ook eraan dat ze wat moet gaan doen, maar dan doet ze het meestal ook wel zonder mopperen.
Nu vraag ik me dus ook af of ik hier niet té veel stuur.
Ik weet van mezelf dat ik totaal geen studievaardigheden had toen ik naar het vwo ging, en dat ik daarin ook totaal losgelaten ben door mijn ouders. Daar heb ik echt wel last van gehad. En bij mijn oudste zie ik de moeite met plannen wel terug. Dus ik voel met je mee qua 'je moet ze wel toerusten met de vaardigheden''.
tot zover mijn ervaring....nog niet echte tips dus haha.

Nou ja, ik denk dat 'een vast moment' wel een goeie is, dan wordt het routine en kost het minder moeite.
verder kun je het topo leren misschien ook leuk en gezellig maken, door er samen een spelletje van te maken (met een wereldbol oid, elkaar opdrachtjes geven of om de beurt de vragen stellen). Als de activiteit leuk is, dan is het 'waarom' van minder belang.
Als ik naar mezelf kijk: er is van alles waar ik in mijn eentje niet of nauwelijks aan begin, maar als ik het samen met iemand doe is het leuk. Is dat aangeleerde hulpeloosheid? misschien... voor mij voelt het meer als een steuntje in de rug richting mindset verandering waardoor ik ontdek dat het resultaat vn de activiteit best de moeite waard is van de inspanning.... (niet dat het al overal ideaal werkt hoor.... maar we houden de moed erin :lol: )



_________________
dochter: augustus 2009: hb profiel, versneld, na tussenjaar nu brugklas
dochter: september 2011: beweegwonder
Ikzelf: niet getest, ik vermoed hb. Zou wel een hoop verklaren ;-)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Aangeleerde hulpeloosheid vs in het diepe gooien
BerichtGeplaatst: 15 feb 2019, 19:27 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 12 apr 2011, 16:35
Berichten: 2274
Woonplaats: Den Haag
Ik zou inzetten op dat het werk wel gedaan moet worden (en hoe strikt dat vaste moment gepland moet zijn hangt beetje af van wat werkt voor jullie; het kan een kind meer autonomie geven als zij het moment mag kiezen en jij bepaalt de grens: het moet wel vandaag voor 20,00, en het kan vanmiddag of vanavond), maar dat je het wel wat prettiger kan maken. Dus samen, of erbij zitten, of kleinere brokken verdelen. Gezellig maken, kopje thee erbij. Achteraf idd aangeven: hoe voelt het nou dat het maar weer gedaan is?

Hoe 'belonend' het werk en het gedaan hebben is, verschilt ook per persoon. Soms helpt het om te laten zien dat je met blokken bouwt naar een doel (bijv een toets- topo), en dan kan elke dag een stuk afkruisen toch wel helpen met het idee van dat het allemaal niet zo verschrikkelijk veel tijd kost en dat elke brok wat geleerd weer een stap richting laatste brok op te tekening gaat.

Zou ze gemotiveerd raken als jullie met een planner werken en het werk zichtbaar maken, en dat zij dan de werkjes met magneetjes op de planner plaatst? En het weghalen als het klaar is.



_________________
ECHA-specialist hoogbegaafdheid en Psycholoog NIP
http://www.sachageerlings.nl
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Aangeleerde hulpeloosheid vs in het diepe gooien
BerichtGeplaatst: 15 feb 2019, 19:28 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 12 apr 2011, 16:35
Berichten: 2274
Woonplaats: Den Haag
Citaat:
Is dat aangeleerde hulpeloosheid?


Nee, Yolala, dat is geen aangeleerde hulpeloosheid (zie mijn eerste post). Dat is gewoon de taak leuker maken. En dat werkt gewoon goed!


En Chloé, wat mooi jouw inzichten! Ik denk herkbaar voor velen hier hoor!



_________________
ECHA-specialist hoogbegaafdheid en Psycholoog NIP
http://www.sachageerlings.nl
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Aangeleerde hulpeloosheid vs in het diepe gooien
BerichtGeplaatst: 16 feb 2019, 00:52 
Volwassene

Geregistreerd: 20 feb 2016, 17:23
Berichten: 2486
Wat ik hier doe (2vwo, maar moet dit jaar voor het eerst thuis iets doen) is vragen hoe laat zoon aan zijn huiswerk gaat beginnen. Dat bepaalt hij zelf, maar hij moet dan ook wel beginnen om die tijd. En dan maak ik het gezellig. Drinken, wat lekkers. En achteraf geef ik een compliment dat hij zo hard gewerkt heeft (in het begin zelfs bij een kwartiertje huiswerk, inmiddels is hard werken een uur, dus er zit vooruitgang in).

Ik denk dat het belangrijk is om het heel duidelijk de verantwoordelijkheid van je kind te laten zijn. Die van mij gaan anders acuut achterover leunen en kijken hoe ik me druk maak. :roll:



_________________
Zoon van 17 eerstejaars universiteit
Zoon van 15 in 4 tvwo
Online
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Aangeleerde hulpeloosheid vs in het diepe gooien
BerichtGeplaatst: 16 feb 2019, 09:31 
Volwassene

Geregistreerd: 28 nov 2010, 22:08
Berichten: 6038
Haha Drietje, dat laatste is zó herkenbaar :mrgreen:

Citaat:
Hoe heb je dat zo goed kunnen loslaten? Ik heb toch eerst die bevestiging nodig dat hij het zelf kan, voordat ik hem laat gaan. Maar aan de andere kant leert een kind zo veel van op zijn bek gaan. Ik weet het, ik zie het, maar.... hoe doe ik dat? :o
Wat ik daarin -met vallen en opstaan- heb geleerd is dat 'op z'n bek katen gaan' helemaal niet zo fantastisch werkt als vaak wordt beweerd. Ja, als de consequentie direct komt en flink pijn doet, dan werkt het wel. Zelfs het avontuurlijkste kind zal geen twee keer van een te hoge schommel springen, zeg maar. Maar bij zoiets vaags als huiswerk en leren, wat in zichzelf al geen leuke taken zijn en de consequenties van niet doen ook meestal pas weken later zichtbaar, werken die negatieve consequenties volgens mij vooral demotiverend.

Voor de meeste kinderen geldt dat ze echt moeten leren hoe ze moeten studeren. Dus na veel strijd en moeite hebben ze wel íets gedaan (in hun ogen natuurlijk héél veel) maar het blijkt bij lange na niet genoeg. En dan gaat iedereen ook nog zeuren dat je het nóg beter en nóg meer moet doen. Terwijl je de eerste keer al zoveel (...) had gedaan en het je niets opleverde. Nou, zie dan je motivatie maar eens te behouden...

Wat hier wel lijkt te werken -zodra je kind ervoor open staat, en soms is dat wel pas na de eerste onvoldoendes :roll: - is om met je kind af te spreken dat hij het bv een week of voor 1 toets gaat doen zoals jij voorstelt. In combinatie met gezellig maken en motiveren zou dat dan tot een beterr resultaat moeten leiden. En dat motiveerde hier dus wel heel sterk. Beide jongens kregen een boost in hun zelfvertrouwen en het lukte hen (met vallen en opstaan hoor) om zich los te maken van dat hulpeloos ronddobberen in te veel huiswerk en te weinig resultaat.



_________________
Be the change you want to see in the world
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Aangeleerde hulpeloosheid vs in het diepe gooien
BerichtGeplaatst: 16 feb 2019, 11:49 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 12 apr 2011, 16:35
Berichten: 2274
Woonplaats: Den Haag
Ik zie het hetzelfde als MoederJan hierboven beschrijft.



_________________
ECHA-specialist hoogbegaafdheid en Psycholoog NIP
http://www.sachageerlings.nl
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Aangeleerde hulpeloosheid vs in het diepe gooien
BerichtGeplaatst: 16 feb 2019, 13:47 
Volwassene

Geregistreerd: 20 aug 2012, 12:41
Berichten: 2032
MoederJan en Drietje: dank, zo zie ik het ook. Jullie kunnen het zo lekker beeldend beschrijven. :wink:
De Montessori-gedachte is hier denk ik goed van toepassing: leer mij het zelf te doen. Dat voelt voor mij ook beter dan iemand onderuit te laten gaan. Ik zie ook bij dochter (4 vwo) dat het zo heeft gewerkt. Ze doet het nu helemaal zelf en het gaat hartstikke goed. Dat had ik in de h/v brugklas niet durven dromen. Wat een struggle was dat!



_________________
"Een boom beweegt niet, tenzij er wind is."
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Aangeleerde hulpeloosheid vs in het diepe gooien
BerichtGeplaatst: 16 feb 2019, 19:27 
­
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 27 sep 2010, 10:48
Berichten: 4084
Citaat:
Ik denk dat het belangrijk is om het heel duidelijk de verantwoordelijkheid van je kind te laten zijn. Die van mij gaan anders acuut achterover leunen en kijken hoe ik me druk maak. :roll:



Oh geweldig, zie het zo voor me. :lol: En verder helemaal niet herkenbaar of zo. :mrgreen:

Maar ook logisch, 1 persoon die zich druk maakt is natuurlijk ook al meer dan genoeg.



_________________
“Concerning matter, we have been all wrong. What we have called matter is energy, whose vibration has been so lowered as to be perceptible to the senses. There is no matter.” Albert Einstein
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Aangeleerde hulpeloosheid vs in het diepe gooien
BerichtGeplaatst: 26 feb 2019, 02:07 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 01 maart 2010, 19:43
Berichten: 20328
Woonplaats: Gelderland
Boom schreef:
Goh, Chloé, wat knap! Niet alleen de realisatie van je eigen rol in het proces, maar er dan ook naar kunnen handelen. Hoe heb je dat zo goed kunnen loslaten? Ik heb toch eerst die bevestiging nodig dat hij het zelf kan, voordat ik hem laat gaan. Maar aan de andere kant leert een kind zo veel van op zijn bek gaan. Ik weet het, ik zie het, maar.... hoe doe ik dat? :o
Wat mij hielp, was bedenken dat 'op je bek gaan' op de basisschool nog kan in een veilige omgeving zonder dat er onherroepelijke problemen ontstaan.
Wanneer je kind pas op het VO op z'n bek gaat, kan dat resulteren in doubleren of afstromen. Want VO-scholen zijn meestal niet zo vergevingsgezind en hoewel ze allemaal roepen dat 'het belang van de leerling voorop staat' betekent dat in de praktijk toch vaak iets anders. Cijfers en resultaten zijn belangrijk, er is - vind ik - nog maar weinig ruimte om te leren van je fouten.

Ik was dus, net zoals Chloé, ook zo'n moeder die ervoor zorgde dat zoon in een staat van aangeleerde hulpeloosheid verkeerde. In ons geval omdat hij een warhoofd was en voortdurend dingen vergat en kwijtraakte. Ik werd dus zijn geheugen en zijn agenda ... en daarmee hielp ik hem eigenlijk niet. Want hij hoefde nooit zelf na te denken, dat deed mama voor hem. Pas toen we (in overleg met school) de verantwoordelijkheid voor zoekgeraakte zaken en leerwerk bij zoon zelf gingen neerleggen, en hij een paar keer flink zijn neus stootte, ging het langzaam steeds wat beter.

We hebben dat geleidelijk aangepakt. Overleggen met zoon, kijken wat hij zelf kon/dacht te kunnen. Ik kan me het drama van de plusklas nog herinneren ... hij was voor de 3e keer zijn spullen vergeten en de sanctie was dat hij een week niet mocht komen. Wat kostte me het een moeite om niet in te grijpen! Maar de plusklasjuf had gelijk, hij heeft daar toen van geleerd.

Tegenwoordig (hij is nu 18) bemoei ik me helemaal nergens mee. Hij regelt zijn eigen zaken, en als hij eens iets vergeet of niet goed doet (zoals te laat komen en daarom niet meer naar binnen mogen bij zijn tentamen ...) dan is dat zíjn probleem, niet het mijne.



_________________
De beste leraar is hij, die het meest van zijn leerlingen opsteekt (C. Buddingh 1918-1985)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
 Pagina 1 van 2 [ 35 berichten ]  Ga naar pagina 1, 2  Volgende

Alle tijden zijn GMT + 1 uur [ Zomertijd ]


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar: